Onze website gebruikt cookies om je surfervaring te verbeteren. Om deze website optimaal te gebruiken vragen we je om akkoord te gaan met ons gebruik van cookies.

Ik ga akkoord liever niet.

Boegbeelden

De liberale beweging telt vele gezichten. Hier vind je biografische informatie over mannen en vrouwen die het liberalisme in België vorm hebben gegeven. De namen van de boegbeelden komen naar voren in de Atlas en het Magazine.

Victor Heymans

° Mechelen
1861 - 1927

Victor Heymans, Mechelen 28.7.1861 - Antwerpen, 19.11.1927

Leerkracht, drukker/uitgever, schooldirecteur; gemeenteraadslid in Mechelen; secretaris-generaal van de Liberale Werkliedenpartij / Parti Ouvrier Libéral, voorzitter van de Landelijke Federatie van Liberale en Vrijzinnige Vakverenigingen, algemeen secretaris van het Liberaal Vlaams Verbond (LVV).

Na zijn schooljaren aan het College Pitzemburg in Mechelen trekt Victor Heymans voor zijn hogere studies naar de Université Libre de Bruxelles, waar hij de Vlaamsche Vooruitstrevenden Studentenkring Geen Taal Geen Vrijheid mee opricht. Hij wordt leerkracht Nederlands en geeft les in officiële middelbare scholen in Tienen, Saint-Hubert, Thuin, en Beauraing.

Heymans vestigt zich nadien opnieuw in Mechelen, richt er in 1888 een drukkerij op, wordt uitgever van liberale periodieken, engageert zich in de politiek, brengt het tot liberaal gemeenteraadslid en speelt een centrale rol in het Mechelse liberale leven. In 1891 sticht hij de op arbeiders gerichte Liberale Voorwacht, waarvan hij voorzitter wordt en die hij na verloop van tijd op een gelijkwaardige positie weet te brengen als de burgerlijke Liberale Vereniging. In 1893 wordt hij secretaris van de pas opgerichte liberale Arrondissementsbond, die de liberale verenigingen uit het arrondissement Mechelen samenbrengt. Tijdens de Mechelse verkiezingscampagne van 1895 speelt hij een centrale rol. Een kartel van de Liberale Voorwacht en de Liberale Associatie verwijst de katholieken na deze verkiezingen naar de oppositie. In augustus 1902 zorgt Heymans ook voor de oprichting van de Liberale Vakbonden in Mechelen.

Heymans staat mee aan de basis van de in 1897 opgerichte Liberale Werkliedenpartij / Parti Ouvrier Libéral, waarin hij de functie van secretaris-generaal opneemt. Hij wordt ook hoofdredacteur van het partijblad. Bij de parlementsverkiezingen van 1900 komt hij op in Charleroi en wordt hij verkozen tot plaatsvervangend volksvertegenwoordiger. Twee jaar later staat hij in Mechelen op de liberale lijst als vertegenwoordiger van de progressieve liberalen en wordt hij opnieuw tot plaatsvervangend volksvertegenwoordiger verkozen. In 1904 wordt Heymans de eerste voorzitter van de Landelijke Federatie van Liberale en Vrijzinnige Vakverenigingen.

In 1907 wordt Heymans opnieuw leraar, deze keer aan de Brusselse Normaalschool Karel Buls. Hij sluit zich aan bij de in 1909 opgerichte Liberale Volksbond van het arrondissement Brussel, waarvan onder andere vader en zoon Julius Hoste de drijvende krachten zijn. In 1912 verhuist hij van Mechelen naar Brussel. Na de oorlog is hij een van de heroprichters van de Liberale Volksbond. Bij de parlementsverkiezingen van 20 november 1921 trekt hij de liberale scheurlijst van de Liberale Volksbond in het arrondissement Brussel en speelt hij een voortrekkersrol in de campagne. De lijst haalt echter geen enkele verkozene.

Nog na de Eerste Wereldoorlog schopt Heymans het tot algemeen secretaris van het Liberaal Vlaams Verbond (LVV), dat hij in 1913 mee oprichtte. In deze hoedanigheid schrijft hij in 1922-1924 bijdragen voor LVV, Maandblad van het Liberaal Vlaamsch Verbond en de daarin opgenomen Franstalige Feuillets Détachés. Heymans organiseert voor het LVV ook studiedagen en publiceert regelmatig standpunten en beschouwende artikels in Het Laatste Nieuws. Na het opdoeken van het LVV-maandblad schrijft hij vanaf oktober 1925 verder in het vanuit Antwerpen heropgerichte weekblad Het Volksbelang. Via deze kanalen zet Heymans zich onvermoeibaar in voor de verspreiding van het liberalisme in Vlaanderen en voor de vernieuwing van de Liberale Partij van binnenuit, richting meer sociaal-progressieve en Vlaamsgezinde standpunten.

In de laatste periode van zijn leven belandt Heymans in Antwerpen. In 1924 trekt de liberaal geïnspireerde School voor Maatschappelijk Dienstbetoon, die jongeren vanaf 18 jaar opleidt tot ‘assistenten van werken voor maatschappelijk dienstbetoon’, hem aan als directeur. Heymans blijft geboeid door onderwijs- en opvoedingskwesties, als drijvende kracht van de Belgische Unie voor Zedelijke Opvoeding organiseert hij in maart 1926 in Antwerpen de eerste Vlaamsche Dag voor Zedelijke Opvoeding.

Heymans heeft al meer dan een jaar last van zijn gezondheid, wanneer hij op 19 november 1927 op zesenzestigjarige leeftijd in Antwerpen overlijdt. Het Laatste Nieuws spreekt van ‘een onherstelbaar verlies voor de Vlaamschgezinde liberale demokratie’. Drie dagen later wordt hij in de Scheldestad begraven. Victor Heymans laat een vrouw, Bertha de Backer, en vier kinderen na. In mei 1900 was hij al weduwnaar geworden van Maria Camby.

Colofon

Liberas Stories is een realisatie van cultuurarchief Liberas. Het werd ontwikkeld door Josworld en Webdoos naar een concept van Ruben Mantels. Aan de hand van een ‘Atlas’ en een ‘Magazine’ vertelt Liberas Stories de geschiedenis van het liberalisme en worden de collecties van Liberas gepresenteerd. Deze website werd gelanceerd in juni 2021 en is sindsdien verder uitgebouwd.

De inhoud van dit portaal is bestemd voor Liberas’ erfgoedgemeenschap, maar ook voor studenten, onderzoekers en journalisten en voor iedereen die ons erfgoed wil ontdekken. Het is geen catalogus van onze collectie: die vind je op liberas.eu.

Alle teksten op deze website mogen hergebruikt worden mits het overnemen van de auteurs- en bronvermelding. Alle opmerkingen met betrekking tot Liberas Stories - vragen, aanvullingen, correcties, suggesties voor nieuwe bijdragen - zijn welkom op info@liberas.eu. 

Volg ons op